Dubrovnik – simboli grada

Nastavljamo priču o Dubrovniku, predstavljanjem simbola prelepog grada od kamene čipke. Čitajte o raskošnom Kneževom dvoru, čuvenim dubrovačkim fontanama  i drugim spomenicima kulture.

U grad se može ući iz dva pravca, preko mosta – kapije Ploče, koja se nalazi na istočnoj strani grada, ili sa zapadne strane, preko kapije Pile. Nedaleko od Pile nalazi se Velika Onofrijeva fontana. Podignuta je 1438. godine od strane velikog vizionara i virtuoza, napuljskog konstruktora Onofrija dela Kave (Onofrio di Giordano della Cava).

Čuvena fontana snabdevala je Dubrovčane uvek svežom vodom preko akvadukta koji je povezivao ovo mesto sa izvorom pitke vode – Šumet, koji se nalazi na oko dvanaest kilometara od Dubrovnika. Ova divna fontana ujedno je služila i kao rezervoar pijaće vode.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Većina ornamenata koji su je krasili uništena je u jakom zemljotresu koji je pogodio grad u sedamnaestom veku. Neki od sačuvanih ukrasa su posebno interesantni, na primer oni u obliku lavljih glava iz čijih usta ističe voda.
Trg Luža nalazi se u donjem delu Straduna. Ovde je smeštena većina kulturnog blaga Dubrovnika.

Orlandov spomenik je simbol dubrovačke slobode i nezavisnosti. Nalazi se između palate Sponca i Crkve Svetog Vlaha. Napravljen je u 15. veku i posvećen Orlandu, koji je po legendi herojski spasao grad od napada pirata.

Hroničari, pak, smatraju da je spomenik podignut u čast mađarsko-češkog kralja Žigmunda, zaštitnika Dubrovnika, koji je odbranio grad od napada Venecijanaca. Interesantno je da je ovaj spomenik služio Dubrovčanima kao jedinica mere za dužinu u srednjem veku. U ovu svrhu je poslužila dužina podlaktice Orlandove desne ruke, koja iznosi 51,2 centimetra. Na trgu Luža nalazi se Mala Onofrijeva fontana. Vodu iz nje mogli su u prošlim vremenima da koriste samo hrišćani.

   

Knežev dvor je arhitektonski biser Dubrovnika. Ovde su renesansne karakteristike isprepletene sa gotskim elementima. Tako je, na primer, prizemni deo izgrađen u renesansnom stilu, pri čemu posebnu pažnju privlači velelepni atrijum. Prvi sprat je u gotskom maniru, a poslednji u renesansnom. U prošlosti ovde je bila kneževa rezidencija za vreme njegovog jednomesečnog mandata.

Knez nije imao pravo da napušta svoje odaje, sem u slučaju kada se održavaju gradske svečanosti. Svake večeri mu je bio predavan ključ grada na čuvanje, a on je bio dužan da ga sledećeg jutra vrati čuvaru kapija. Pojedine prostorije su služile za skladištenje vojnog arsenala, municije i baruta.

Autor: Bojana Lazarević

Povezane objave